مرهمی برای خویش

image.php?op=newsimgf2&var=MTE2NTg0MDE3NS13dy5qcGc=

می نویسم برای بزرگداشتِ

روحی که سلاخی شد

          و تکه هایش در سکوتی ملال آور

                                          مدفون شد

می نویسم برای گرامیداشتِ

غروری که

  زیر سُم ستور ِ خشم و جهالت

                                      لگد کوب شد

و برای مرهم نهادن

بر زخمی که

      مرا خیال رهایی از دردش نیست

زخمی که هنوز

                در خلوت ِ تنهایی ام

                                  از درد ِ دهشتناکش

                                        سخت  به خود می پیچم

             

                              5/مرداد/85

          

/ 4 نظر / 6 بازدید
روزنه ی آشنايی

مهراوه ی من ، در آسمان خيال می جو يمت ، تو همانی ؟ من و تو آن گونه که ديگران زيسته اند ، نزيسته ايم ، آن گونه که ديگران ديدهاند ، نديده ايم . ... از روزنه درآی تا بدانم همانی ؟

روزنه ی آشنايی

مهراوه جان . سپاس ازتو . سپاسم را با پست الکترونيک تو فرستادم برگشت. خواهش می کنم سپاس و احساسم را بپذير.

مهراوه

از خوانندگان اندک وبلاگم درخواست میکنم به نظرات یکدیگر احترام بگذارند و جای نشانه گرفتن به عقاید یکدیگر ، شمشیر تیز نقد را برای نوشته های من از نیام بیرون کشند در جهت غنی تر شدن این سطور........

؟